ANLAMAK MI ? AFFETMEK Mİ?

AFFETMEK Mİ ? ANLAMAK MI ?

       İnsanları, olayları, yaşadıklarımızı değerlendirirken farklı kriterlere göre anlamaya, anlamlandırmaya veya üzerinde yorum yapmaya çalışırız.

      Bütün bu değerlendirmelerin sonunda bazılarına öfke duyar, bazılarını affettiğimizi söyleriz, bazılarını da kabulleniriz.

       Peki AFFETMEK Allah’a ait değil mi? Biz yaratmadığımız, bütünüyle sahip olmadığımız her hal ve durumda, yönetme kabiliyetine sahip olmadığımız insanları ve olayları nasıl affedebilir veya öfke duyabiliriz ki ? 

      Biz haddimizi ve sınırlarımızı bilmeliyiz. Bu had ve sınırları bilişimiz, insanları ve olayları olduğu gibi kabule ve yolumuza devam etmeye sevk eder.

      Uzun lafın kısası değerli dostlar, biz birbirimize şahit oluruz ve birbirimizi olduğu gibi anlayıp kabulde oluruz. Anlamaya çalışmak ve kabulde olmak yapılan işin doğru veya yanlış olduğuna bir hüküm vermeksizin nötr kalabilmektir.

      Herkes kendi sınavını yaşamakta ve yaşadığı hayatın, yapmış olduğu tercihlerin sorumluluğunu üstlenmektedir.

      Kur’an-ı Kerim’de, hesap gününde herkesin kendine yetecek derdinin olacağı anlatılmakta ve verilen örneklerde ise, kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından uzaklaşacağı, kaçacağı bir ortamdan bahsedilmektedir. 

      Dünya hayatında yaşarken de, aynı şekilde kendi yaşamımıza, sorumluluklarımıza odaklanmamızda fayda var.

       Daha özet ifade etmem gerekirse, gücümüz nispetinde birbirimize destek olacağız. Yargı, yorum, kınama ve aşırı duyguya girme hallerini terk edeceğiz.

      Şifa olsun.

    Kadir Özdemir